Ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν. Χάλκινο ἄγαλμα περὶ τὸ 470 – 450 π.Χ. / 306 – 326 μ.Ὀ., Δελφοί. Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Δελφῶν.
Ἡ Μοῦσα Ἐρατώ, προστάτιδα τῆς λυρικῆς ποίησης. Λεπτομέρεια ἀπὸ τὸν πεντάπτυχο πίνακα τοῦ ζωγράφου Σὰρλ Μεϋνιέρ (Charles Meynier).
Ἡ πτώση τοῦ Φαέθωνος ἀπὸ τὸ ἇρμα τοῦ Ἡλίου. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Γκουστὰβ Μορώ (Gustave Moreau).
Ὁ Ἥλιος καὶ ἡ Σελήνη μὲ τὰ ἁρματά τους, ἐπάνω ἀπὸ τὸν Ὠκεανό. Ἀττικὸς ἐρυθρόμορφος κρατήρ, περὶ τὸ 330 – 310 π.Χ. / τέλη 5ου αἰ. μ.Ὀ., Κανύσιον Ἀπουλίας (σημερινὸ Canosa), Συλλογὲς ἀρχαιοτήτων (Antikensammlungen), Μόναχο.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων καὶ ἡ νύμφη Δάφνη. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Τζιοβάννι Μπαττίστα Τιέπολο (Giovanni Battista Tiepolo).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων ὡς Πύθιος. Μαρμάρινο ἄγαλμα, τὸ ἐπονομαζόμενο Ἀπόλλων τοῦ Μπελβεντέρε, περὶ τὸ 120 – 140 μ.Χ. / 896 – 916 μ.Ὀ., Ρώμη. Μουσεῖο Πίου Κλημεντίνου, Μουσεῖα Βατικανοῦ.
Ὁ Φαέθων ὀδηγεῖ τὸ ἇρμα τοῦ Ἡλίου (ἢ Ἀπόλλωνος, σὲ μεταγενέστερη ἐκδοχή). Πίνακας τοῦ ζωγράφου Νικολὰ Μπερτίν (Nicolas Bertin).
Ὁ Ὀρέστης ἐξαγνίζεται ἀπὸ τὸν θεὸ Ἀπόλλωνα· ἡ Κλυταιμνήστρα γνέφει στὶς Ἐρινύες, οἱ ὁποῖες ἔχουν κοιμηθεῖ . Ἀπουληανὸς ἐρυθρόμορφος κρατῆρες περὶ τὸ 380 – 370 π.Χ. / 406 – 396 μ.Ὄ., Μουσεῖο Λούβρου.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων καὶ οἱ Μοῦσες στὸ ὅρος Παρνασσός. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Νικολὰ Πουσσίν (Nicolas Poussin).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων ὡς Ἰήτηρ (Ἰατρός). Χάλκινο ἄγαλμα σύγχρονης κατασκευῆς, ἀκριβὲς ἀντίγραφο τοῦ ἀρχαίου ποὺ κοσμοῦσε τὴν εἰσοδο τῆς Ἀπολλωνία, πόλεως τοῦ Πόντου. Ὑπῆρχε ναὸς τοῦ θεοῦ Ἀπόλλωνος στὸ νησὶ ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἀπολλωνία (ἠ σημερινὴ Σωζόπολη).
Ἡ Λητὼ διαφεύγει ἀπὸ τὸν Πύθωνα, μὲ τὰ δίδυμα βρέφη της Ἀπόλλωνα καὶ Ἄρτεμη. Εἰκονογραφία ἀπὸ ἑλληνικὸ ἀγγεῖο, Συλλογὴ Ἀσμολήαν, Ὀξφόρδη.
Ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν, ἀναπαράσταση τοῦ προσώπου τοῦ ἀγάλματος.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων. Ἀνάγλυφο ἀπὸ τὴν ἀνατολικὴ μετώπη τοῦ Παρθενῶνος περὶ τὸ 447 – 432 π.Χ. / 329 – 344 μ.Ὀ., Ἀκρόπολις Ἀθηνῶν. Μουσεῖο Ἀκροπόλεως Ἀθηνῶν.
Ἡ πτώση τοῦ Φαέθωνος ἀπὸ τὸ ἇρμα τοῦ Ἡλίου. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Πέτερ Πῶλ Ροῦμπενς.
Ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν, σχέδιο. Ἀνακατασκευὴ τοῦ ἀγάλματος τοῦ Ἡνιόχου τῶν Δελφῶν, ἐμπρόσθια ὄψη.
Ἀπόλλων καὶ Ἠώς (λατ. Ἀουρόρα, ἡ Αὐγή). Πίνακας τοῦ ζωγράφου Ζερὰρ ντὲ Λαιρές (Gerard De Lairesse).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων σκοτώνει τὸν Πύθωνα. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Γιὰν Μπούκχορστ (Jan Boeckhorst).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων μὲ τὸν Φαέθοντα. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Τζιοβάννι ντὰ Σὰν Τζιοβάννι (Giovanni da San Giovanni).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων περιστοιχιζόμενος ἀπὸ τὶς ἐννέα Μοῦσες. Τοιχογραφία τοῦ ζωγράφου Τζὸν Σίνγκερ Σάρτζεντ.
Ἡρακλέους καὶ Ἀπόλλωνος πάλη γιὰ τὸν δελφικό τρίποδα. Ἂττικὴ ἐρυθρόμορφη κύλιξ (κρατήρ), τοῦ ζωγράφου Μύσωνος, περὶ τὸ 490 π.Χ. / 286 μ.Ὀ., Βρετανικὸ Μουσεῖο.
Ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν, λεπτομέρεια. Χάλκινο ἄγαλμα περὶ τὸ 470 – 450 π.Χ. / 306 – 326 μ.Ὀ., Δελφοί. Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Δελφῶν.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων ἐπὶ τοῦ νεκροῦ Πύθωνος. Μαρμάρινο ἄγαλμα τοῦ γλύπτη Φρανσουὰ Γκασπὰρ Ἄνταμ (Francois Gaspard Adam) ἀπὸ τὸ μεγάλο ἀναβρυτήριο τοῦ Πάρκου Σανσούκι, Βραδεμβούργη.
Οἱ θεοὶ Ἀπόλλων, Ἑρμῆς, Ἄρτεμις καὶ Λητὼ γύρω ἀπὸ τὸν Ὀμφαλό. Ἀττικὸς ἐρυθρόμορφος κρατήρ, περὶ τὸ 425 – 410 π.Χ. / τέλη 4ου αἰ. μ.Ὀ., ἀπὸ τὴν Nῶλα τῆς Καμπανίας, Βρετανικὸ Μουσεῖο.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων καὶ οἱ Μοῦσες. Πεντάπτυχος πίνακας τοῦ ζωγράφου Σὰρλ Μεϋνιέρ (Charles Meynier).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων, λεπτομέρεια. Ἄγαλμα ἀπὸ τὴν δυτικὴ μετώπη τοῦ Ναοῦ τοῦ Διὸς στὴν Ὀλυμπία, περὶ τὸ 470 – 457 π.Χ. / 306 – 319 μ. Ὀ. Μουσεῖο Ὀλυμπίας.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων ὡς Πύθιος, λεπτομέρεια. Μαρμάρινο ἄγαλμα, τὸ ἐπονομαζόμενο Ἀπόλλων τοῦ Μπελβεντέρε, περὶ τὸ 120 – 140 μ.Χ. / 896 – 916 μ.Ὀ., Ρώμη. Μουσεῖο Πίου Κλημεντίνου, Μουσεῖα Βατικανοῦ.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων παίζει τὴν λύρα του συντροφευόμενος ἀπὸ τὸν θεὸ Ἑρμῆ καὶ τὴν θεὰ Ἄρτεμη (λεπτομέρεια). Ἐρυθρόμορφη ὑδρία ἀπὸ τὴν Λουκανία, 415 – 400 π.Χ. / τέλη 4ου αἰ. μ.Ὀ., Μουσεῖο Γκέτυ (Getty).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων ὡς Ἰήτηρ (Ἰατρός), λεπτομέρεια. Χάλκινο ἄγαλμα σύγχρονης κατασκευῆς, ἀκριβὲς ἀντίγραφο τοῦ ἀρχαίου ποὺ κοσμοῦσε τὴν εἰσοδο τῆς Ἀπολλωνία, πόλεως τοῦ Πόντου. Ὑπῆρχε ναὸς τοῦ θεοῦ Ἀπόλλωνος στὸ νησὶ ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἀπολλωνία (ἠ σημερινὴ Σωζόπολη).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων σκοτώνει τὸν Πύθωνα (κατ’ ἄλλους ὁ Κάδμος μάχεται μὲ δράκοντα). Λακωνικὸ μελανόμορφο κύπελλο, περὶ τὸ 550 – 540 π.Χ. / μέσα 3ου αἰ. μ.Ὀ., Μουσεῖο Λούβρου.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων καὶ οἱ ἐννέα Μοῦσες. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Γουστάβου Μορὼ (Gustave Moreau).
Ὁ Ὀρέστης στοὺς Δελφούς, μεταξὺ τῆς θεᾶς Ἀθηνᾶς καὶ τοῦ Πυλάδη, ἐνῶ παρίστανται οἱ Ἐρινύες καὶ οἱ ἱέρειες τοῦ Μαντείου. Ἐρυθρόμορφος κρατὴρ ἀπὸ τὴν Ποσειδωνεία (λατ. Paestum), τοῦ ζωγράφου Πύθωνος, περὶ τὸ 330 π.Χ. / 446 μ.Ὁ., Βρετανικὸ Μουσεῖο.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων καὶ ἡ Μοῦσα Οὐρανία, προστάτιδα τῆς ἀστρονομίας καὶ τῆς ἀστρονομικῆς ποίησης. Λεπτομέρεια ἀπὸ τὸν πεντάπτυχο πίνακα τοῦ ζωγράφου Σὰρλ Μεϋνιέρ (Charles Meynier).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων καὶ ἡ νύμφη Δάφνη. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Ἀντρέα Ἀππιάνι (Andrea Appiani).
Ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν, εἰκονογραφία. Μιὰ πιθανὴ ἀναπαράσταση τοῦ ἀγάλματος, παλαιὰ εἰκονογραφία τοῦ περασμένου αἰῶνος.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων. Ἄγαλμα ἀπὸ τὴν δυτικὴ μετώπη τοῦ Ναοῦ τοῦ Διὸς στὴν Ὀλυμπία, περὶ τὸ 470 – 457 π.Χ. / 306 – 319 μ. Ὀ. Μουσεῖο Ὀλυμπίας.
Ὁ Ἀπόλλων τοῦ Πειραιῶς. Χάλκινο ἄγαλμα περὶ τὸ 530 – 520 π.Χ. / 246 – 256 μ.Ὄ., πιθανὸν ἀπὸ τὴν Δῆλο. Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Πειραιῶς.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων μὲ τὸ ἅρμα του συνοδευόμενος ἀπὸ τὶς Ὧρες. Τοιχογραφία τοῦ ζωγράφου Τζὸν Σίνγκερ Σάρτζεντ.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων σταματᾶ τὸν Τιτυὸ ποὺ προσπαθεῖ νὰ ἁρπάξῃ τὴν μητέρα τους, τὴν Λητώ, ἐνῶ ἡ θεὰ Ἄρτεμις ἐτοιμάζει τὸ τόξο της. Ἀττικὴ ἐρυθρόμορφη ἀμφορὰ περὶ τὸ 515 π.Χ. / 264 μ.Ὀ., Οὐωλκοί (σημερινὸ Vulci), Μουσεῖο Λούβρου.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων μὲ τὸν Φαέθοντα. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Τζιοβάννι Μπαττίστα Τιέπολο (Giovanni Battista Tiepolo).
Ἡρακλέους καὶ θεοῦ Ἀπόλλωνος πάλη γιὰ τὸν τρίποδα τῶν Δελφῶν, ποὺ ὁ Ἡρακλῆς ἐπιχείρησε νὰ ἁρπάξῃ. Εἰκονογραφία ἀπὸ ἑλληνικὴ ἀγγειογραφία τοῦ 5ου αἰ.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων παίζει τὴν λύρα του συντροφευόμενος ἀπὸ τὸν θεὸ Ἑρμῆ καὶ τὴν θεὰ Ἄρτεμη. Ἐρυθρόμορφη ὑδρία ἀπὸ τὴν Λουκανία, 415 – 400 π.Χ. /τέλη 4ου αἰ. μ.Ὀ., Μουσεῖο Γκέτυ (Getty).
Ἡ Μοῦσα Καλλιόπη, προστάτιδα τῆς ἐπικῆς ποίησης. Λεπτομέρεια ἀπὸ τὸν πεντάπτυχο πίνακα τοῦ ζωγράφου Σὰρλ Μεϋνιέρ (Charles Meynier).
Οἱ θεοὶ Ἀπόλλων καὶ Ἄρτεμις γύρω ἀπὸ βωμό. Ἀττικὴ ἐρυθρόμορφη οἰνοχόη περὶ τὸ 465 π.Χ. / 311 μ.Ὀ., Μουσεῖο Καλῶν Τεχνῶν, Βοστώνη.
Ὁ βασιλιᾶς Μίδας κρίνει τὸν μουσικὸ διαγωνισμὸ ἀνάμεσα στὸν θεὸ Ἀπόλλωνα καὶ τὸν Πάνα.Πίνακας τοῦ ζωγράφου Λαουρί Φιλίππο (Lauri Filippo).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων καὶ ἡ νύμφη Δάφνη. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Τζιοβάννι Μπαττίστα Τιέπολο (Giovanni Battista Tiepolo).
Ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν, σχέδιο. Ἀνακατασκευὴ τοῦ ἀγάλματος τοῦ Ἡνιόχου τῶν Δελφῶν, πλάγια ὄψη. Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Δελφῶν.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων καθισμένος σὲ πτερωτὸ τρίποδα ταξιδεύει πρὸς τὴν Ὑπερβορέα, πετῶντας πάνω ἀπὸ τὴν θάλασσα. Λιθογραφία μὲ βάση τὴν γνωστὴ ἀγγειογραφία (τῆς προηγούμενης εἰκόνας), Ἀσμολειανή συλλογή, Ὀξφόρδη.
Ὁ Ἥλιος καὶ ὁ Φαὲθων μὲ τὸν Κρόνο καὶ τὶς Ἐποχές. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Νικολὰ Πουσσίν (Nicolas Poussin).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων καθισμένος σὲ πτερωτὸ τρίποδα ταξιδεύει πρὸς τὴν Ὑπερβορέα, πετῶντας πάνω ἀπὸ τὴν θάλασσα. Ἀττικὴ ἐρυθρόμορφη ὑδρία, 490 – 460 π.Χ. / 4ος αἰ. μ.Ὀ., Γρηγοριανό Ἐτρουσκικὸ Μουσεῖο, Βατικανό.
Ὁ Ὀμφαλὸς τῶν Δελφῶν. Ρωμαϊκὸ ἀντίγραφο ἑλληνικοῦ πρωτότυπου περὶ τὸ 395 – 300 π.Χ. / 381 – 476 μ.Ὀ., Δελφοί. Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Δελφῶν.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων. Μαρμάρινο ἄγαλμα ποὺ κοσμεῖ τὴν εἴσοδο τῆς Ἀκαδημίας τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ γλύπτη Λεωνίδα Δρόση πρὶν ἀπὸ περίπου 150 ἔτη. Ἀθήνα.
Ἡ Λητὼ μὲ τὰ παιιδά της, Ἀπόλλωνα καὶ Ἄρτεμις, μεταμορφώνει τοὺς Λύκιους χωρικοὺς σὲ βατράχους. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Ἀντόνιο Καράτσι (Antonio Carracci).
Οἱ θεοὶ Ἀπόλλων καὶ Ἄρτεμις τοξεύουν τὶς κόρες τῆς Νιόβης (Νιοβίδες). Πίνακας τοῦ ζωγράφου Γιὰν Μπούκχορστ (Jan Boeckhorst).
Ὁ θεὸς Ἥλιος ὀδηγεῖ τὸ τέθριππο ἇρμα του. Ἀττικὸς ἐρυθρόμορφος κρατήρ, περὶ τὸ 430 π.Χ. / 346 μ.Ὀ., Βρετανικὸ Μουσεῖο.
Ἡρακλέους καὶ θεοῦ Ἀπόλλωνος πάλη γιὰ τὸν δελφικό τρίποδα. Ἀττικὸς μελανόμορφος κρατὴρ τοῦ ζωγράφου Λυκομήδη, περὶ τὸ 520 π.Χ. / 256 μ.Ὀ., Μητροπολιτικὸ Μουσεῖο Νέας Ὑόρκης (MET).
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων κάνει σπονδὴ ἐμπρὸς ἀπὸ βωμό. Ἀττικὴ ἐρυθρόμορφη κύλιξ περὶ τὸ 480 π.Χ. / 296 μ.Ὀ. ἀπὸ τὸ Κλύσιον (σημερινὸ Κιοῦζι), Βρετανικὸ Μουσεῖο.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων ὡς Σαυροκτόνος. Μαρμάρινο ἄγαλμα τοῦ Πραξιτέλους, περὶ τὸ 350 – 340 π.Χ. / 426 – 436. Μουσεῖο Λούβρου.
Ὁ Ἡρακλῆς διασχίζει τὸν Ὠκεανὸ μὲ τὴν βάρκα τοῦ θεοῦ Ἥλιου. Ἀττικὴ ἐρυθρόμορφη κύλιξ, περὶ τὸ 480 π.Χ. / 296 μ.Ὀ., Οὐωλκοὶ (σημερινὸ Vulci), Γρηγοριανὸ Ἐτρουσκικὸ Μουσεῖο, Μουσεῖα Βατικανοῦ, Ρώμη.
Ἀπόλλων Κιθαρωδός. Ρωμαϊκὴ τοιχογραφία ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορος Αὐγούστου, Μουσεῖο Παλατίνου, Ρώμη.
Ὁ θεὸς Ἀπόλλων κάνει σπονδὴ συντροφευόμενος ἀπὸ κόρακα. Ἀττικὴ ἐρυθρόμορφη κύλιξ, περὶ τὸ 480 – 470 π.Χ. / ἀρχὲς 4ου αἰ. μ.Ὀ., Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Δελφῶν.
Ὁ χορὸς τῶν Ἐποχῶν ὑπὸ τὴν μουσικὴ τοῦ Χρόνου, ἐνῶ ὁ Ἥλιος μὲ τὸ ἇρμα του διατρέχει τὸν οὐρανό. Πίνακας τοῦ ζωγράφου Νικολὰ Πουσσίν (Nicolas Poussin).