Ναρύσκιν: Μὲ ψηφιακὲς τεχνολογίες παρεμβαίνουν στὸ ἐσωτερικὸ κρατῶν

Σημαντικὴ ὁμιλία τοῦ Σεργκέι Ναρύσκιν, γιὰ τοὺς τεχνο-δισεκατομμυριοῦχους, τὴν ἰδεολογία τους καὶ τὴν χρήση τῶν νέων ψηφιακῶν τεχνολογιῶν ἀπὸ τὶς δυτικὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες γιὰ παρέμβαση στὸ ἐσωτερικὸ κυρίαρχων κρατῶν. Ὁ Ναρύσκιν εἶναι ἐπικεφαλῆς τῆς ρωσσικῆς ὑπηρεσίας πληροφοριῶν ἐξωτερικοῦ (SVR) καὶ ἡ ὁμιλία του ἔγινε στὴν διάσκεψη τῶν χωρῶν ΚΑΚ στὴν Σαμαρκάνδη, Οὐζμπεκιστάν, 17 Οκτωβρίου 2025.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΚΑΚ

17 Ὀκτωβρίου 2025

Σχετικὰ μὲ τὶς προκλήσεις καὶ τὶς εὐκαιρίες γιὰ τὶς χῶρες τῆς ΚΑΚ στὸ πλαίσιο τοῦ μετασχηματισμοῦ τῆς παγκόσμιας τάξης

Ἀγαπητοὶ συνάδελφοι! Ἀγαπητοὶ φίλοι!

Χαίρομαι ποὺ σᾶς καλωσορίζω στὴν ἑπόμενη συνάντησή μας. Πρῶτα ἀπ' ὅλα, θὰ ἤθελα νὰ εὐχαριστήσω θερμὰ τοὺς Οὐζμπέκους φίλους μας γιὰ τὴν φιλοξενία, τὴν εὐγένεια καὶ τὴν ἄψογη ὀργάνωση τοῦ ἑπόμενου συνέδριου τῆς Διάσκεψής μας, καθὼς καὶ γιὰ τὶς ἐξαιρετικὲς συνθῆκες ποὺ ἐτοίμασαν γιὰ τὴν διεξαγωγὴ τοῦ συνεδρίου στὴν ὑπέροχη ἀρχαία πόλη Σαμαρκάνδη, ἕνα πραγματικὸ στολίδι τοῦ κοινοῦ μας χώρου τῆς Κοινοπολιτείας Ἀνεξάρτητων Κρατῶν.

Μὲ εὐχαρίστηση βλέπουμε πὼς διευρύνεται καὶ ἐμβαθύνεται ἡ συνεργασία τῶν εἰδικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν κρατῶν μελῶν τῆς ΚΑΚ, μὲ στόχο τὴν ἐξασφάλιση τῆς εἰρήνης, τῆς σταθερότητας στὴν Κοινοπολιτεία καὶ τῆς περιφερειακῆς ἀσφάλειας. Ἡ συνεργασία εἶναι πρωτίστως ἄμεσο ἀποτέλεσμα τῶν ἐκτεταμένων στενῶν δεσμῶν μεταξὺ τῶν χωρῶν καὶ τῶν λαῶν μας. Ὡστόσω, μᾶς φέρνουν ἀκόμη πιὸ κοντὰ οἱ κοινὲς προκλήσεις γιὰ τὴν ἀσφάλεια, οἱ ὁποῖες ἀποκτοῦν παγκόσμιο καί, κάποιες φορές, ὑπαρξιακὸ χαρακτήρα. Ὁρισμένες ἀπὸ αὐτὲς εἶναι θεμελιωδῶς νέες καὶ ἀπαιτοῦν ἀσυνήθιστες ἀπαντήσεις.

Ἡ ἀπίστευτη ταχύτητα τῶν γεγονότων στὸν σύγχρονο κόσμο ἀπαιτεῖ ὄχι μόνο μέγιστη κινητοποίηση, ἀλλὰ καὶ κατανόηση τῶν θεμελιωδῶν τάσεων ἀλλαγῆς στὶς διεθνεῖς σχέσεις. Ἀπὸ τὴν ἄποψη αὐτή, τὸ ἐπίκαιρο καὶ ἡ σημασία τῆς σημερινῆς ἐκδήλωσης εἶναι δύσκολο νὰ τονισθοῦν ἀρκετά.

Οἱ πληροφορίες ποὺ λαμβάνει ἡ ρωσσικὴ Ὑπηρεσία Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων (SVR) ἀποδεικνύουν μὲ βεβαιότητα ὅτι ὁ κόσμος σήμερα βιώνει τὴν πιὸ εὐαίσθητη περίοδο γιὰ τὴν διεθνὴ ἀσφάλεια μετὰ τὸν Β′ ΠΠ, καὶ συγκεκριμένα μία περίοδο ποιοτικῆς μεταμόρφωσης τῆς παγκόσμιας τάξης. Τὸ μονοπολικὸ δυτικοκεντρικὸ σύστημα ἀναμφισβήτητα ἔπαυσε νὰ ὑφίσταται. Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι αὐτὸ προκύπτει ἀπ’ ὅλες τὶς κεκλεισμένων τῶν θυρῶν προβλέψεις στὴν Δύση γιὰ τὴν ἐξέλιξη τῆς διεθνοῦς κατάστασης, μὲ τὶς ὁποῖες εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ ἐξοικειωθῶ.

Ἡ νέα παγκόσμια τάξη βρίσκεται ἀκόμη σὲ φάση διαμόρφωσης. Σύμφωνα μὲ ὁρισμένες ἐκτιμήσεις τοῦ ΝΑΤΟ, ἡ περίοδος τῆς λεγόμενης γεωπολιτικῆς ἀβεβαιότητας θὰ διαρκέσει μέχρι περίπου τὸ 2035, ἀλλὰ γιὰ τὸ δικαίωμα νὰ καθορίσουν τὸ πλαίσιο καὶ τοὺς κανόνες τῆς μελλοντικῆς παγκόσμιας τάξης ἤδη τώρα διεξάγεται σφοδρὴ μάχη μεταξὺ τῶν μεγαλύτερων παγκόσμιων καὶ περιφερειακῶν κέντρων ἰσχύος. Ὁ κοινὸς καὶ ὁ μᾶλλον κύριος στόχος μας εἶναι νὰ προσαρμοσθοῦμε στὴν νέα πραγματικότητα χωρὶς μεγάλους πολέμους, ὅπως συνέβαινε σὲ προηγούμενες ἱστορικὲς περιόδους.

Ἕνα τέτοιο καθῆκον εἶναι ἀναμφίβολα δύσκολο, καθὼς ἀπαιτεῖ ἀπ’ ὅλους τους συμμετέχοντες ἀνεξαιρέτως ψυχραιμία, ὑπευθυνότητα καὶ ἱκανότητα νὰ κάνουν συμβιβασμούς. Αὐτὲς οἱ ἰδιότητες, διατηρήθηκαν εὐτυχῶς στὴν Ἀνατολή, ἀλλὰ ἔχουν σχεδὸν χαθεῖ στὴν Δύση. Οἱ δυτικὲς χῶρες, πρῶτα ἀπ' ὅλα οἱ ΗΠΑ καὶ ὁ ὑπηρέτης τους, ἡ Μεγάλη Βρετανία, δὲν θέλουν νὰ ἀποδεχθοῦν ὅτι ἡ ἐποχὴ τῆς ἀπόλυτης κυριαρχίας τους στὴν παγκόσμια σκηνὴ ἔχει τελειώσει. Πιθανῶς, ὀφείλεται στὴν ἀδράνεια τῆς ἀποικιακῆς νοοτροπίας τῶν Ἀγγλοσαξόνων, στὸν βαθιὰ ριζωμένο, ἱστορικὰ καθιερωμένο ρατσισμό τους. Εἶναι ἐμφανὲς ἀπὸ τὶς προβλέψεις ποὺ ἀνέφερα νωρίτερα.

Εἴτε ἀγνοοῦν ἐντελῶς τὴν ἄβολη γιὰ τὴν Δύση πραγματικότητα τῆς πολυπολικότητας, εἴτε τὴν παρουσιάζουν ὡς χάος – ἕναν φρικτὸ κόσμο χωρὶς κανόνες, ὅπου κυριαρχοῦν ἡ ἀναρχία καὶ ἡ βία. Ἂς προσέξουμε: ἔτσι ἐκτιμοῦν τὶς προοπτικὲς τῆς πολυπολικότητας ἐκεῖνοι ποὺ εἰσέβαλλαν στὸ Ἀφγανιστὰν καὶ τὸ Ἰράκ, κατέστρεψαν τὴν Λιβύη καὶ τὴν Συρία, προκάλεσαν καὶ ἀπὸ τὸ 2014 διεξάγουν πόλεμο στὸ κέντρο τῆς Εὐρώπης, στὸ ἔδαφος τῆς Οὐκρανίας καὶ τῆς Ρωσσίας.

Ἄλλο θέμα εἶναι ὅτι στὴν τρέχουσα μεταβατικὴ φάση ἡ ἴδια ἡ ἀμερικανικὴ ἡγεμονία ἀρχίζει νὰ ἀλλάζει τὴ φύση της. Ἐκφραστὲς αὐτῆς τῆς τάσης εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸ στενὸ περιβάλλον τοῦ προέδρου Ντόναλτ Τρὰμπ – οἱ λεγόμενοι τεχνο-δισεκατομμυριοῦχοι μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Πῆτερ Θίλ. Πρόκειται γιὰ ἀπόλυτους κοινωνικοὺς δαρβινιστὲς τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς, οἱ ὁποῖοι δὲν θεωροῦν ἀπαραίτητο νὰ καλύπτουν τὴν δίψα τους γιὰ κυριαρχία μὲ φλυαρίες γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ τὶς καθολικὲς ἀξίες. Ἁπλῶς προχωροῦν στὴν καθιέρωση ἄμεσου φυσικοῦ ἐλέγχου ἐπὶ τῶν ἐδαφῶν καὶ τῶν οἰκονομικῶν περιουσιακῶν στοιχείων ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρουν, καὶ συχνὰ αὐτὸ γίνεται εἰς βάρος τῶν συμμάχων τῆς Οὐάσιγκτον, συμπεριλαμβανομένων τῶν Εὐρωπαίων.

Ὁ τελικὸς στόχος αὐτῆς τῆς «σκιώδους» ὁμάδας ἐπιρροῆς εἶναι ἡ δημιουργία ἑνὸς δικτύου ἀνεξάρτητων τεχνολογικῶν κρατῶν-ἑταιρειῶν ποὺ θὰ ἐλέγχονται ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ ἐλὶτ καὶ θὰ ἀποτελέσουν κατὰ κάποιον τρόπο «νησίδες ἀσφάλειας» σὲ ἕναν χαοτικὸ καὶ βίαιο κόσμο τοῦ μέλλοντος. Ὁ ἐκφραστὴς αὐτῆς τῆς ἰδεολογίας εἶναι, μεταξὺ ἄλλων, ὁ Ἀντιπρόεδρος τῶν ΗΠΑ Τζέι Ντὶ Βάνς.

Ἡ Εὐρώπη, ἡ ὁποία μετὰ τὸν Β'ΠΠ συνήθισε νὰ ζεῖ ὑπὸ ἀμερικανικὴ κατοχή, δὲν μπορεῖ μὲ κανένα τρόπο νὰ προσαρμοστεῖ στὴν μεταβαλλόμενη διεθνῆ πραγματικότητα. Στὰ ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν ἐπικρατεῖ ἀπαισιοδοξία, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὴν ἔλλειψη μεσοπρόθεσμων καὶ μακροπρόθεσμων λύσεων ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν κρατῶν τῆς ΕΕ καὶ τοῦ ΝΑΤΟ γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἀσφάλειας στὴν ἤπειρο. Ἀκούγονται κατηγορίες ἐναντίον τῆς Οὐάσιγκτον.

Λένε, παραθέτω: «Ἀντὶ νὰ ρίξουν ὅλες τὶς δυνάμεις τους στὴν ἀποκατάσταση τοῦ status quo, οἱ ΗΠΑ ἐνίσχυσαν τὸ στρατόπεδο τῶν “ἀναθεωρητῶν” σὲ μία προσπάθεια νὰ διορθώσουν τὴν κατεύθυνση τῶν ἀλλαγῶν στὴν παγκόσμια πολιτική, λαμβάνοντας ὑπόψη τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα». (Τί νὰ ποῦμε, φοβερὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς φιλελεύθερης δημοκρατίας!) Τὸ μόνο μέσο ποὺ εἶναι διατεθειμένοι νὰ προτείνουν στὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες οἱ «Μακρόν» καὶ οἱ «Μερτς», ποὺ ἔχουν ἀνατραφεῖ ἀπὸ τὶς δομὲς τοῦ Ἀλεξάντερ Σόρος, γιὰ νὰ μὴν ἀναφέρουμε τὶς «Κάλλας», εἶναι ἡ ρωσσοφοβία καὶ ἡ ἐπιταχυνόμενη ἐνίσχυση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ στρατιωτικοῦ δυναμικοῦ μὲ στόχο μία μεγάλης κλίμακας ἔνοπλη σύγκρουση μὲ τὴν Ρωσσία.

Βλέπουμε, χωρὶς ἀμφιβολία, τὶς προετοιμασίες τῶν εὐρωπαίων συμμάχων στὸ πλαίσιο τοῦ ΝΑΤΟ γιὰ πόλεμο μὲ τὴν χώρα μας. Ἔχει τεθεῖ ὁ στόχος νὰ ἐξασφαλιστοῦν σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα ὅλοι οἱ ἀπαραίτητοι πόροι γιὰ τὶς συμμαχικὲς δυνάμεις ἀντίδρασης τοῦ ΝΑΤΟ ποὺ προορίζονται γιὰ αὐτὸ τὸ σκοπό. Ξεκίνησε ἡ διαδικασία πολλαπλῆς αὔξησης τοῦ ὄγκου παραγωγῆς τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ἀμυντικοῦ βιομηχανικοῦ συγκροτήματος. Ἔχουν μετατραπεῖ σὲ τακτικὴ βάση οἱ ἀσκήσεις κινητοποίησης καὶ ἡ προπαγάνδα πρὸς τὸν πληθυσμὸ σχετικὰ μὲ τὴν ἀναπόφευκτη ἐπιθετικότητα τῆς Μόσχας.

Ὡστόσο, γνωρίζουμε ἐπίσης ὅτι παραμένει οὐσιαστικὰ ἄλυτο τὸ ζήτημα τῆς πρόσληψης ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ στρατολογημένων ποὺ νὰ διαθέτουν τὶς ἀπαραίτητες σωματικὲς καὶ ψυχολογικὲς προϋποθέσεις. Ἕνας ἐπιπλέον «πονοκέφαλος» γιὰ τὴν εὐρωπαϊκὴ «κορυφή» εἶναι ἡ εὐρεία διάδοση στὴν κοινωνία, εἰδικὰ μεταξὺ τῶν νέων, τῆς κοινωνικῆς ἀπάθειας καὶ τῆς δυσαρέσκειας ἀπέναντι στὶς κυβερνῶσες ἄρχουσες τάξεις. Στὶς Βρυξέλλες, τὸ Παρίσι καὶ τὸ Βερολίνο δὲν ὑπάρχει ἐπίσης βεβαιότητα ὅτι, σὲ περίπτωση ξεσπάσματος πολέμου μὲ τὴν Ρωσσία, ἡ Οὐάσιγκτον θὰ ἐκπληρώσει τὶς ὑποχρεώσεις της στὸ πλαίσιο τοῦ ἄρθρου 5 τῆς Συνθήκης τῆς Οὐάσιγκτον. Καὶ χωρὶς αὐτό, ὅπως ἀναγνωρίζουν στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ὑπηρεσία Ἐξωτερικῆς Πολιτικῆς, οἱ ὑπολογισμοὶ γιὰ τὴν ἐπίτευξη στρατηγικῆς ὑπεροχῆς ἔναντι τῆς χώρας μας εἶναι – παραθέτω – «ψευδαισθήσεις».

Ἡ κρίση καὶ ἡ διάλυση τοῦ ἑνιαίου δυτικοῦ κέντρου δύναμης δίνουν τὴν δυνατότητα σὲ ἄλλα μὴ δυτικὰ - κράτη νὰ ὀργανώσουν τὴν περιφερειακή τους σφαῖρα χωρὶς τὴν ἐνοχλητικὴ ἀμερικανικὴ καὶ εὐρωπαϊκὴ παρέμβαση. Οἱ λεγόμενες μεσαῖες δυνάμεις, ἀκόμη καὶ ἂν παραμένουν σύμμαχοι τῶν ΗΠΑ, προωθοῦν ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ τὴν δική τους ἀτζέντα. Καὶ ἡ ἀτζέντα τους δὲν συμπίπτει πάντα μὲ τὴν ἀτζέντα τοῦ ἰσχυροῦ.

Σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις, αὐτὸ ὁδηγεῖ σὲ ἀπότομη αὔξηση τῶν ἐντάσεων, ὅπως εἶναι ἐμφανὲς στὸ παράδειγμα τῆς Οὐκρανίας ἢ τοῦ Ἰσραήλ. Ἔτσι, τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου ἀγνοεῖ ἀνοιχτὰ τὴν διάθεση τῆς κυβέρνησης Τρὰμπ γιὰ ἐποικοδομητικὴ συζήτηση σχετικὰ μὲ τοὺς τρόπους ἐπίλυσης τῆς οὐκρανικῆς σύγκρουσης καὶ κάνει τὰ πάντα γιὰ νὰ προκαλέσῃ τὴν κλιμάκωσή της. Στὴν Μέση Ἀνατολή, οἱ ἐπιθετικὲς ἐνέργειες τῆς ἀκροδεξιᾶς ἡγεσίας τοῦ Ἰσραήλ, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν παθητικὴ στάση τῆς Οὐάσιγκτον, ἔθεσαν σὲ κίνδυνο σχεδὸν ὅλες τὶς χῶρες τῆς περιοχῆς καὶ ἀκύρωσαν τὶς προσεγγίσεις γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῆς ἀσφάλειας ποὺ εἶχαν διαμορφωθεῖ ἐπὶ δεκαετίες.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, τὸ «κενὸ ἐξουσίας» ποὺ δημιουργήθηκε μὲ τὴν πτώση τοῦ ἀμερικανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ ὠθεῖ τοὺς περισσότερους περιφερειακοὺς παράγοντες νὰ ἀναπτύξουν μὴ πολιτικοποιημένους, ἐποικοδομητικοὺς μηχανισμοὺς πολυμεροῦς συνεργασίας, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ὅμηροι τῆς ἀντιπαράθεσης τῶν παγκόσμιων παικτῶν. Ἡ ἐμβάθυνση τῆς περιφερειακῆς ὁλοκλήρωσης εἶναι αἰσθητὴ στὴν Νοτιοανατολικὴ Ἀσία, στὴν Λατινικὴ Ἀμερική, στὴν Ἀφρικὴ καί, φυσικά, στὴν Εὐρασία. Ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν σταθερὴ ἐνίσχυση μορφῶν ὅπως ἡ ΚΑΚ, ἡ ΕΟΕ καὶ ὁ ΟΣΣ. Τέτοιες διαδικασίες δὲν μποροῦν παρὰ νὰ ἐπιδοκιμασθοῦν. Καὶ ἡ σημερινή μας συνάντηση ἀποτελεῖ μία ἀκόμη σημαντικὴ συμβολὴ στὴν ἀνάπτυξή τους.

Στὸ πλαίσιό της, συζητᾶμε ἐκτενῶς καὶ παραγωγικὰ γιὰ τὶς ἐξωτερικὲς καὶ ἐσωτερικὲς προκλήσεις ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Κοινοπολιτεία, συμπεριλαμβανομένων τῆς διεθνοῦς τρομοκρατίας, τῆς ὑποκίνησης ἐθνοτικῶν συγκρούσεων καὶ τῶν «χρωματιστῶν ἐπαναστάσεων». Κάθε μία ἀπὸ τὶς εἰδικὲς ὑπηρεσίες μας διαθέτει μοναδικὴ ἐμπειρία στὴν ἀντιμετώπιση τῶν προαναφερθέντων ἀπειλῶν, ἡ ἀνταλλαγὴ τῆς ὁποίας καθιστὰ τὰ κράτη μας σταθερότερα καὶ ἰσχυρότερα, γεγονὸς ποὺ ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ τὴν πολυετῆ πρακτική της συνεργασίας.

Σήμερα θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ ἰδιαίτερα στοὺς κινδύνους ποὺ συνδέονται μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ περιβάλλοντος, στὸ ὁποῖο θὰ ἐξελιχθεῖ ἡ γεωπολιτικὴ ἀντιπαράθεση στὸ ἄμεσο μέλλον. Πρόκειται, συγκεκριμένα, γιὰ τὴν ἀντικειμενικὴ κλιματικὴ ἀλλαγὴ καὶ τὶς συναφεῖς ἀπειλές, ὅπως ἡ πείνα, ἡ ἔλλειψη πόσιμου νεροῦ, ἡ μαζικὴ μετανάστευση, οἱ ἐπιδημίες καὶ ἡ ἔξαρση τῶν περιφερειακῶν ἐντάσεων. Εἶναι σημαντικὸ νὰ μελετηθοῦν ἐκ τῶν προτέρων τρόποι ἐπίλυσης τῶν προβλημάτων, οἱ ὁποῖοι, προφανῶς, δὲν μποροῦν νὰ βρεθοῦν σὲ ἐπίπεδο μεμονωμένων χωρῶν.

Παρεμπιπτόντως, οἱ ἀξιώσεις τῆς κυβέρνησης Τρὰμπ ἔναντι τοῦ Καναδὰ καὶ τῆς Γροιλανδίας, καθὼς καὶ ἡ ἀνέγερση ὀχυρώσεων στὰ σύνορα μὲ τὸ Μεξικό, δὲν φαίνονται τόσο παράλογες, ἂν ληφθοῦν ὑπόψη τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀμερικανικῶν ἐπιστημονικῶν κλιματικῶν ἐρευνῶν. Σύμφωνα μὲ αὐτές, ἕνα σημαντικὸ μέρος τοῦ Μεξικοῦ θὰ μετατραπεῖ σὲ ἔρημο χωρὶς ζωὴ σὲ μισὸ αἰώνα, γεγονὸς ποὺ θὰ προκαλέσει αὔξηση τῆς μετανάστευσης. Ἀντίθετα, ὁ Καναδὰς καὶ ἡ Γροιλανδία θὰ γίνουν πιὸ κατάλληλοι γιὰ τὴν ἐξόρυξη πόρων καὶ τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας.

Οἱ ἐπιθετικὲς μέθοδοι τῆς Οὐάσιγκτον δὲν εἶναι, φυσικά, παράδειγμα πρὸς μίμηση. Ὡστόσο, εἶναι σημαντικὸ νὰ ληφθεῖ ὑπόψιν ὁ κλιματικὸς παράγοντας καὶ ἡ γεωπολιτική του διάσταση, μεταξὺ ἄλλων κατὰ τὴν οἰκοδόμηση τῆς ἀρχιτεκτονικῆς της συλλογικῆς ἀσφάλειας στὸν χῶρο τῆς Μεγάλης Εὐρασίας. Οἱ ἀναλυτικοὶ μηχανισμοὶ τῶν εἰδικῶν ὑπηρεσιῶν μας μποροῦν νὰ συμβάλλουν στὸ ἔργο αὐτό.

Νέα ζώνη σύγκρουσης γίνεται ὁ ἀγώνας γιὰ τὴν ἀπόκτηση στρατηγικοῦ πλεονεκτήματος στὴν ἀνάπτυξη τῶν ψηφιακῶν τεχνολογιῶν, κυρίως τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης. Σύμφωνα μὲ μία σειρὰ ξένων ἐκτιμήσεων, ἡ παραγωγικότητά της διπλασιάζεται κάθε 6 μῆνες. Οἱ μεγαλύτερες ἑταιρεῖες πληροφορικῆς προβλέπουν ὅτι ἤδη μέσα στὰ ἑπόμενα 3 χρόνια ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ πραγματοποιεῖ αὐτόνομα ἐπιστημονικὲς ἀνακαλύψεις, ποὺ μὲ τὴν σειρά του θὰ ἐπιφέρει ἐπαναστατικὲς ἀλλαγὲς στὸν στρατιωτικὸ τομέα, τὴν ἐνέργεια καὶ τὰ διεθνῆ οἰκονομικά. Δὲν ἀποκλείεται ὅτι στὸ μέλλον αὐτὲς οἱ τεχνολογίες θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ ἐπηρεάσουν τὴν στρατηγικὴ ἰσορροπία δυνάμεων καί, δυστυχῶς, τὴν ὑφιστάμενη τάξη πυρηνικῆς ἀποτροπῆς.

Αυτές οἱ προβλέψεις καὶ ἐκτιμήσεις χρειάζονται σίγουρα προσεκτικὴ συζήτηση καὶ ἐπαλήθευση, μεταξὺ ἄλλων καὶ ἀπὸ τὶς εἰδικὲς ὑπηρεσίες. Ὡστόσο, ἤδη εἶναι ὁρατὴ ἡ κλίμακα μὲ τὴν ὁποία οἱ δυτικὲς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν χρησιμοποιοῦν τὶς νεώτερες τεχνολογίες γιὰ νὰ παρεμβαίνουν στὶς ἐσωτερικὲς ὑποθέσεις κυρίαρχων κρατῶν.

Ἡ ἀνάπτυξη κοινῶν μεθόδων καὶ μέσων γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν «ψευδῶν εἰδήσεων TN» (deepfakes), τὸν ἀποκλεισμὸ τῶν δορυφορικῶν σημάτων τοῦ ἐχθροῦ καὶ τὴν καταστολὴ τῶν ψηφιακῶν καναλιῶν χρηματοδότησης παράνομων διαδηλώσεων γίνεται βασικὸ ζήτημα γιὰ τὴν πρόληψη τῶν «χρωματιστῶν ἐπαναστάσεων».

Φίλοι καὶ συνάδελφοι!

Πολλοὶ γνωρίζουν τὴν παροιμιώδη φράση «Μὴν ρωτᾶς γιὰ ποιὸν χτυπᾶ ἡ καμπάνα, γιατί χτυπᾶ γιὰ σένα». Μερικὲς φορὲς φαίνεται ὅτι περιγράφει μὲ τὸν καλλίτερο τρόπο τὴν τρέχουσα διεθνὴ κατάσταση καὶ δὲν ἀφήνει περιθώρια γιὰ αἰσιοδοξία. Ἀλλὰ ἐπιτρέψτε μου νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι αὐτὴ ἡ φράση εἶναι τὸ τέλος ἑνὸς ποιήματος τοῦ χριστιανοῦ ἱεροκήρυκα καὶ ποιητὴ Τζὸν Ντὸν μὲ τίτλο «Κανένας ἄνθρωπος δὲν εἶναι νησί». Τὸ ποίημα ἀναφέρεται στὸ γεγονὸς ὅτι κανεὶς δὲν ὑπάρχει ἀπὸ μόνος του, ὅλα σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο εἶναι ἀλληλένδετα, ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι μέρος ἑνὸς μεγάλου συνόλου. Ἡ κοινὴ καὶ ἡ ἀτομικὴ εὐημερία εἶναι ἀδιαχώριστες.

Ὁ Τζὸν Ντὸν ἀπευθύνθηκε μὲ αὐτὸ τὸ κάλεσμα στοὺς Βρετανούς. Δυστυχῶς, ἡ ἀγγλοσαξωνικὴ ἐλὶτ δὲν τὸν ἄκουσε καὶ συνέχισε τὶς προσπάθειές της νὰ σπείρῃ παντοῦ διχόνοια, χάος καὶ θάνατο, ἐπιβεβαιώνοντας τὴν ὀρθότητα τῆς φράσης «ἡ Ἀγγλίδα τὰ χαλάει».

Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν εἶναι προφανές: ἡ ἠθικὴ καὶ πολιτικὴ χρεοκοπία τῆς Δύσης, ἡ ἄνοδος τῶν ἀντικαπιταλιστικῶν καὶ ἐθνικιστικῶν συναισθημάτων σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Ἡ ἀπάντησή μας σὲ αὐτὴ τὴν καταστροφικὴ στρατηγικὴ εἶναι ἡ συνεργασία καὶ ἡ δημιουργία, ἡ ψυχραιμία καὶ ἡ ἀγνόηση τῶν προκλήσεων ποὺ ἀποσκοποῦν στὴν ὑπονόμευση τῆς ἑνότητάς μας, μὲ στόχο τὴν διαμόρφωση ἑνὸς πραγματικὰ δίκαιου πολυπολικοῦ κόσμου.

Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν προσοχή σας!